Σε ότι αφορά τις Μυοπάθειες, ο Φυσίατρος λαμβάνοντας υπ’ όψη τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων και της κλινικής εξέτασης, προβαίνει σε σχεδιασμό προγράμματος ενίσχυσης των αδύναμων μυών, διάτασης για τη διατήρηση του μήκους τους και την αποφυγή συγκάμψεων καθώς και σε συνολική κινητική επανεκπαίδευση του ασθενούς, η οποία οφείλει να παραμένει κάτω από τα όρια της μυϊκής κόπωσης. Η κατάλληλη θεραπεία της υποκείμενης πάθησης όταν είναι εφικτή, η πρόληψη των επιπλοκών της μυϊκής αδυναμίας, η συνταγογράφηση ναρθήκων /κηδεμόνων ή βοηθημάτων βάδισης σε περιπτώσεις που είναι απαραίτητα όπως και η τροποποίηση των δραστηριοτήτων καθημερινής διαβίωσης συμπληρώνουν τις παρεμβάσεις αποκατάστασης.

Τα επώδυνα “σημεία σκανδάλης” (Trigger Points) αποτελούν συχνή αιτία μυϊκής δυσλειτουργίας, καθώς εκδηλώνονται με τοπικό ή/και αναφερόμενο άλγος ή/και αίσθηση αδυναμίας. Η Φυσιατρική παρέμβαση αφορά σε ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους αδρανοποίησης τους (βελονισμός, τοπικές εγχύσεις), σε εφαρμογή φυσικών μέσων (θερμό, ψυχρό, ηλεκτρισμός), θεραπευτικής μάλαξης καθώς και σε σταθεροποίηση του αποτελέσματος με οδηγίες για κατάλληλη άσκηση.