Η σπαστικότητα αποτελεί μια κινητική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από εξαρτώμενη από την ταχύτητα αύξηση στα τονικά αντανακλαστικά τάσης και συνοδεύεται από αυξημένο μυϊκό τόνο στα άνω ή/και στα κάτω άκρα ως συνέπεια παθολογίας του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού.

Αυτό σημαίνει ότι οι μύες είναι υπερδραστήριοι και δύσκαμπτοι όταν μετακινούνται παθητικά, ενώ μπορεί να συμβαίνουν και ακούσιες κινήσεις όπως η αντανακλαστική εκτίναξη του χεριού ή του ποδιού.

Για τον ασθενή οι λειτουργικοί περιορισμοί που προκαλούνται από την σπαστικότητα είναι αυτοί που συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Η πάθηση συχνά επηρεάζει τόσο τα άνω όσο και τα κάτω άκρα, δυσχεραίνοντας την ικανότητα του ασθενούς να πραγματοποιεί καθημερινές δραστηριότητες.

Στα άνω άκρα, το πιο συχνό πρότυπο σπαστικότητας χεριού είναι η προσαγωγή του ώμου με κάμψη στον αγκώνα, στον καρπό και τα δάκτυλα.

Στα κάτω άκρα, το πιο συχνά αναφερόμενο πρότυπο σπαστικότητας αφορά σε προσαγωγή του ισχίου με κάμψη ή έκταση του γόνατοςκαι ραιβοϊπποποδία στον άκρο πόδα.

Παθήσεις υπεύθυνες για την εμφάνιση της Σπαστικότητας είναι οι βλάβες ή κακώσεις του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος, δηλαδή του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Πιο συγκεκριμένα το Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο, η Κρανιοεγκεφαλική Κάκωση, η Κάκωση Νωτιαίου Μυελού, η Πολλαπλή Σκλήρυνση, η Ανοξαιμική Εγκεφαλοπάθεια, η Αγγειακή Άνοια.

Βοτουλινική Τοξίνη

Η Bοτουλινική Tοξίνη (Aλλαντική Tοξίνη) είναι μια νευροτοξίνη η οποία παράγεται από το αναερόβιο βακτήριο «κλωστηρίδιο της αλλαντίασης». Η πρώτη επιτυχής εφαρμογή της Βοτουλινικής Τοξίνης πραγματοποιήθηκε την δεκαετία του ’70 σε εξοφθάλμιους μύες προκειμένου να βελτιωθεί ασθενής από στραβισμό.

Έκτοτε η χορήγηση εγχύσεων Bοτουλινικής Tοξίνης βρήκε εφαρμογή σε πλήθος νοσημάτων τα οποία χαρακτηρίζονται από: μυϊκούς σπασμούς, μυϊκή υπερτονία, σπαστικότητα, τρόμο και πόνο.